فریبا احمدی اپتومتریست و مدرس دانشگاه علوم پزشکی اردبیل

10- عدم تداوم فرهنگ ایثار و شهادت در آینده ، ماندن در گذشته و عدم پاسخگوئی به حال و آینده که باعث ابتر ماندن ، نقصان و توقف آن در گذشته و عدم امکان الگوگیری آن برای نسل آینده خواهد شد.

 این فرهنگ تنها زمانی تدوام می یابد که بتوانیم سیرتاریخی آنرا تبیین کنیم. در ابتدای مقاله گفتیم که تاریخ ایثار از زمان حضرت آدم (ع) شروع و تا آن آخرین منجی موعود (عج) ادامه خواهد یافت.

 

اگر به جنگ شهادت، جانبازی و واژه هائی از این قبیل  صرفاً بعنوان حوادثی غم انگیز، مصیبت بار و حسرت آور نگاه کنیم که فقط شایسته گریه و حسرت ویا مداحی و نوحه سرائی باشند، جز درد و رنج ،  و حسرت و مصیبت از شهادت چیزی نصیبمان نخواهد شد. اما شهادت علاوه بر وجهه مظلومیت و رنج ، چهره دیگری دارد که سراسر شور و شوق و اشتیاق و حماسه و غرور است.

 

 اینجا دیگر شهید نه بعنوان یک جوان ناکام بلکه بعنوان مرشد آگاهیست که نور میافشاند و بذر غیرت و افتخار و خشم و غرور می پراکند. هر چه آن سوی قضیه دردناک وغم انگیز است ،این طرف ماجرا زیبا وبا شکوه و حماسی و عظیم است. لذا ما علاوه بر گریه و عزاداری بر شهید و شاهد نیاز به آگاهی ومعرفت واقعی نسبت به او، علت و انگیزه حضور او در جبهه های 8سال دفاع مقدس و هدف او از انتخاب سرخ راه قیام و شهادت داریم و اگر امکان تداوم و سیلان فرهنگ جهاد و شهادت و ایثار و مقاومت را فراهم نکنیم، این فرهنگ در زمان و مکان خاص محصور شده و محدود و مقید میشود. فرهنگ شهادت تنها زمانی تدوام می یابد که بتوانیم سیرتاریخی آنرا تبیین کنیم.

 

 فرهنگ شیعه اجتهاد پویاست و یکی از مهمترین اصول اعتقادی شیعه اصل انتظار است. اما انتظار یعنی چشم براه بودن چشم براه یک دوست، یک واقعه خوب ، یک اتفاق بزرگ  و بالاخره یک آینده بهتر. باین معنا، انتظار یک مفهوم فطریست که در نهاد همه انسانها وجود دارد. امید به آینده ای بهتر در نهاد بشر بعنوان یک حقیقت و واقعیت فطری وجود دارد و اگر امید به آینده را از کسی بگیریم، او را محکوم به مرگ کرده ایم.

 

 انتظار سه رکن اساسی دارد:                                                                

 

1 - نا رضایتی از وضع موجود 2- امید به آینده ای مطلوب3 - تلاش در جهت تحقق آن

 

درمورد انتظار فرج هر سه این مولفه وجود دارد. فرد منتظر از جهانی که در آن بسر میبرد راضی نیست ، از مناسبات اجتماعی فرهنگی سیاسی که او را احاطه کرده است راضی نیست و امید دارد که آینده این مناسبات بهتر از حال آن باشد. از طرفی او در تحقق این آینده مطلوب میکوشد. آرزوی نهائی انسان منتظر، حاکمیت دین خدا بر سراسر کره زمین و برقراری قسط و عدالت و گسترش امنیت و رفاه در جای جای  کره خاکی است. آرزویی که از ابتدای تاریخ تا کنون و در زمان هیچ پیامبری محقق نشده است.

 

 عجیب این است که انتظار ظهور یک مصلح برزگ آسمانی زمان و مکان نمیشناسد و در همه اقوام و ملل حتی در ابتدائی ترین اقوام وجود داشته است. همه چشم به راهند! ایرانیان باستان منتظر گرزاسپدند، زرتشتیان او را سوشیانت یا سوشیانس (ناجی بزرگ جهان) میخوانند، در میان یهودیان ماشیع (مهدی بزرگ) و در آئین هندیان بنام آواتارا نامیده میشود، موعود بودائیان ماتیریاست (متحد کننده جهانی) و درمیان برهمائیان بنام ویشنوست، در کتاب شاکمونی از کتب مقدس برهمائیان بنام آخرین وصی مهتاطا (محمدص) و در کتاب پاتیکل بنام راهنما ( هادی مهدی) تعبیر شده است ، اهالی صربستان درانتظارمارکوکرالیریچ، ساکنان انگلستان درانتظار آرتور و اسکاندیناویها در انتظار اودین، یونیان در انتظار کالویبرگ (ناجی بزرگ) و اقوام اروپای مرکزی در انتظار بوخص، اقوام آمریکای لاتین در انتظار کوتزلکوتل و چینی ها در انتظار کریشنا بسر میبرند.عجیب است که همه چشم انتظارند!

 

نوشته شده در شنبه ۱٢ خرداد ۱۳۸٦ساعت ٩:۱۸ ‎ق.ظ توسط فریبا احمدی نظرات ()


 Design By : Pichak