فریبا احمدی اپتومتریست و مدرس دانشگاه علوم پزشکی اردبیل

 شنوندگان عزیز توجه فرمائید، شنوندگان عزیز توجه فرمائید... خونین شهر، شهرخون آزادشد.
 
اکنون سی سال از آن روز بزرگ می گذرد. خرمشهر که سمبل مقاومت و پایمردی دلیران ایران زمین بود و بعد از 35 روز مقاومت خونین به تصرف اشغالگران بعثی درآمده بود بعد از 545روزاشغال دوباره به آغوش میهن اسلامی بازگشت.هرچند این روزها خبرهای ناخوشایندی از کمبودها و وضعیت نابسامان آب آشامیدنی در آنجا بگوش میرسداما همیشه نام مبارک خرمشهربرای مایادآور ایثار و شهادت مردان بزرگی است که رفتند تا راه امام برای همیشه زنده بماند.
خونین شهر و یانه خرمشهر نه یک شهر و سرزمین بلکه سمبل مقاومت یک ملت و یک مکتب است که برای همیشه در یاد نسلها باقی خواهدماند.به همین مناسبت مقاله ای را که قبلا در باره یادی از دفاع مقدس نوشته بودم در اینجا می آورم . این مقاله در جشنواره مجازی دفاع مقدس رتبه اول کشور را کسب نمود.   
 
بسم رب الشهدا و الصدیقین

«جنگ ما جنگ حق و باطل بود و تمام شدنی نیست جنگ ما جنگ فقر و غنا بود ،جنگ ما جنگ ایمان و رذالت بود و این جنگ از آدم تا ختم زندگی وجود دارد . ما مظلومیت خویش و ستم متجاوزان را در جنگ ثابت نموده ایم . ما در جنگ پرده از چهره تزویر جهانخواران کنار زده ایم . ما در جنگ دوستان و دشمنان را شناخته ایم . ما در جنگ به این نتیجه  رسیده ایم که باید روی پای خودمان بایستیم ».

حضرت امام خمینی ( ره )

هنگامی که در 31 شهریور سال 1359 برابر با 22 سپتامبر 1980 ،  رژیم بعثی عراق به انگیزه گسترش حوزه نفوذ سیاسی جنگی ناعادلانه و همه جانبه را با 12 لشکر پیاده ،‌15 تیپ مستقل ، 366 فروند هواپیما ، 400 بالگرد ، 5400 تانگ و نفربر ، 4000 قبضه پدافند ضدهوایی و با حداکثر توان نیروهای زمینی ، هوایی و دریایی ، علیه ایران آغاز کرد ، هیچ مرجع بین المللی وجود نداشت که ادعاهای این کشور را مورد ارزیابی یا قضاوت قرار دهد. زیرا پدیدة رو به گسترش انقلاب اسلامی در آن تاریخ با ضوابط جاری و پذیرفته شدة دولتهایی که نظم بین المللی مستقر را پذیرفته بودند همخوان نمی نمود .

رژیم عراق به هر دلیلی که جنگ را آغاز کرده باشد ، با این اقدام نسنجیده ضمن مهار انرژی بیکرانی که انقلاب اسلامی در ایران آزاد کرده بود باعث تامین منافع سیاسی ـ اقتصادی قدرتهای بزرگ جهانی شد . بدین ترتیب ناسیونالیسم افراطی رژیم صدام حسین که وسوسه رهبری جهان عرب و حاکمیت بر خلیج فارس را در او تحریک می کرد، همسویی آشکاری با سیاستهای سلطه طلبانه قدرتهای بزرگ پیدا نمود.

 بهمین جهت رهبری انقلاب اسلامی از آغاز این جنگ را نهایتاً جنگی دانست که آمریکا بر دو ملت ایران و عراق تحمیل کرده است در آغاز حمله عراق به خیال باطل خود در اندیشة تسخیر سه روزة ایران بود و از استراتژی جنگ سریع پیروی کرد و به صراحت اعلام نمود که قصد دارد خوزستان را به اشغال خود درآورد و حتی مهمترین هدف آنها این بود که نظام نوپای جمهوری اسلامی را به سقوط بکشانند و انقلاب اسلامی را مهار کنند .آنها با یاوه سرایی ظرف مدت سه روزقرار نوشیدن چای درتهران را باخبرنگاران خارجی گذاشتند !

 اهداف عراق از تهاجم سراسری

1- جبران عقدة حقارت تاریخی ؛ امضای قرارداد الجزایر با وجود مزایای فراوان آن برای صدام سخت ناراحت کننده بود زیرا با وجود همه مبالغه گوییها مجبور شد دربرابر خواست ایران که پیوسته خواستاراستقرار حاکمیت خود درساحل شرقی شط العرب بود تسلیم شود و این برای اوغیرقابل تحمل بود.

 2- تجزیة ایران با جدا کردن استان خوزستان ؛‌با اشغال خوزستان ( که آن را عربستان می خواند) ،‌عراق هم مرز دریایی خود را وسعت می داد و هم منطقه بسیار حاصلخیزی را به همراه ذخایر عظیم نفت و گاز در اختیار می گرفت .

 طارق عزیز معاون نخست وزیر عراق اعلام کرد : وجود پنج ایران کوچکتر بهتر از یک ایران واحد خواهد بود و ما ازشورش ملتهای ایران پشتیبانی و همه سعی خود را متوجه تجزیه ایران خواهیم کرد وصدام نیزدر سال 1360 طی مصاحبه ای با روزنامة کویتی الانباء گفت : در ایران پنج ملیت مختلف وجود داردکه باید به نوعی به آنها خودمختاری داده شود . ما از برادران خود درعربستان (خوزستان) دفاع  میکنیم.

 3- براندازی نظام جمهوری اسلامی ؛ آمریکا و دولتهای مرتجع از همان روزهای اول انقلاب احساس خطر نموده و تحقیر آمریکا در اشغال لانة جاسوسی و شکست طلسم شکست ناپذیری آمریکا ، شیطان بزرگ را علیه انقلاب اسلامی بسیج کرد در این میان صدام که قصد داشت به جای شاه مخلوع ایران ژاندارمی منطقه را دردست بگیرد ، خود را برای نبردی که نتیجه آن سرنگون کردن نظام جمهوری اسلامی ایران بود آماده کرد .در واقع هدف اصلی تجاوز رژیم عراق سرنگون کردن نظام جمهوری اسلامی بود .

 طه یسین رمضان معاون نخست وزیر عراق طی مصاحبه ای با الثوره در 7 مهر 1359 تاکید میکند: این جنگ به دلیل عهدنامة ‌و یا چند صد کیلومتر خاک و یا نصف شط العرب نیست ، این جنگ برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی است. در واقع درخواست لغو قرارداد 1975 صرفاً بهانه ای برای آغازتهاجم به ایران بود و برقراری سلطة عراق بر شط العرب و خوزستان و سرنگونی رژیم نظام جمهوری اسلامی ازاهداف اصلی تهاجم عراق  بشمارمی رود .

 4-ایفای نقش ژاندارم منطقه ؛ صدام حسین برای تثبیت نقش خود بعنوان ژاندارم خلیج فارس در بهمن ماه 1358 به انتشار منشور ملی اقدام کرد ، وی میگوید : به عقیده ما تعهد کشورهای خلیج به این منشور به عنوان تعیین کنندة چارچوب کلی روابط فیمابین ، امنیت خلیج را تأمین میکند . نگهبان امنیت خلیج، فرزندان خلیج و کشورهای آن می باشند.   او تجاوز عراق به ایران را دفاع از ملت عرب، کشورهای خلیج فارس و حفظ ویژگی عربی بودن خلیج فارس عنوان می کرد .وی در سخنرانی رادیویی خود در 28 سپتامبر 1980 گفت: این جنگ تنها برای ما نیست بلکه بیشتر برای تمام اعراب و نیز ویژگی عربی بودن خلیج است .

 5- رهبری جهان عرب ؛‌صدام جنگ عراق علیه ایران را قادسیه دوم یا قادسیه صدام نامید و در 28 سپتامبر 1980 خطاب به مردم عراق گفت : ما باید شمشیرهای علی خالد و  سعد ابن ابی وقاص را برای مبارزه با این گروه ستمگر و آموختن درس های تاریخی جدید به آنها همانند نبرد باشکوه قادسیه از نیام برآوریم . نبرد باشکوه قادسیه تکبر و خودخواهی خسروپرویز را نابود و موانع اسلام را از میان برداشت و بی دینی و نادانی و تجاوز را در این منطقه ریشه کن کرد و ارتش دلیرما در زین القوس و سیف سعد نیز این کار را انجام داد. او در مصاحبه ای در 23  اسفند 62 خطاب به اعراب گفت : ما که برادرانتان هستیم و به نمایندگی از سوی شما، دفاع از سرزمین اعراب را آنگونه که درخور است به عهده خواهیم گرفت .

 6- ادعا در مورد جزایر سه گانه ایران در خلیج فارس ؛  مقامات عراق بارها در سخنان خود به مسأله جزایر سه گانه ایرانی ابوموسی ، تنب بزرگ و کوچک اشاره کرده و خواستار استرداد آنها شده بودند که این مسأله 6 ماه قبل ازآغاز تجاوز به ایران روند شتاب آلودی به خود گرفت .

صدام در تیر ماه 1359 اظهار داشت : اکنون که توان بازپس گرفتن جزایر و امکان به دست آوردن موردی که آن را باز خواهیم گرفت ( به نام آن اشاره نکرد ) داریم پس چه دلیلی وجود دارد که سکوت کنیم .

تجاوز عراق به ایران جنگی نابرابر بود که یک طرف متجاوز و غاصب به طور سرسام آوری از همه گونه کمک اقتصادی و نظامی برخوردار و تا بن دندان مسلح شده بود و یک طرف مورد تجاوز بدون هیچ گونه حمایت بین المللی و تنها با توکل به خدا و بسیج همگانی مردم از تمامیت ارضی میهن خود دفاع کرد .

 جنگ را به نحوی که مقام معظم رهبری فرمودند:‌

اینها حمله کردند ولی در این حمله نتوانستند حتی یک وجب از خاک ایران را جدا کنند و نتوانستند ایران اسلامی را دچار اضطراب فکری و عقیدتی نمایند .

 به حق این نبرد که فرازی در تاریخ ماست طولانی ترین نبردها با استکبار جهانی است که 2  برابر جنگ جهانی اول  ( 1918 ـ 1914 ) و 5/1 برابر جنگ  جهانی دوم (1945 ـ 1939 ) طول کشید .

جنگ اساساً مستقیم یا غیر مستقیم توانهای روحی و مادی کشورهای درگیر را در درازمدت تحلیل می برد و این امر نیز از جمله اهدافی بود که با تحقق آن ممکن بود که انرژی انقلاب اسلامی تا حدودی مهار گردد. یکی از مهمترین پیامدهای جنگ رشد نارساییها و مشکلات اقتصادی بود زیرا با شروع جنگ تحمیلی و بمباران پالایشگاه آبادان و سایر مراکز نفتی عملاً تولید و صدور نفت ایران که مهمترین منبع درآمد ارزی کشور محسوب می شد کاهش یافت و در دراز مدت با افزایش هزینه های ضروری برای استمرار جنگ مجبور به توسل به ذخایر ارزی برای جبران هزینه های جاری شده و از سوی دیگر در کنار تخریب منابع اقتصادی و عمرانی ، میلیونها آواره جنگی  بالاجبار از چرخة فعالیتهای اقتصادی خارج شده و عملاً تأمین زندگی آنها به عهدة دولت گذاشته شد .

با این همه در طول جنگ  هرچند مردم بطور روزمره با پاره ای از مشکلات  دست و پنجه نرم می کردند ، اما رفته رفته با اجرای سیاستهای خاص اقتصادی وضعیت به گونه ای شد که مردم با آن به هماهنگی و سازش رسیدند و هنوز هم وقتی در گوشه و کنار صحبت  می شود مردم از آن روزها به خوبی یاد می کنند .

هشت سال دفاع مقدس سبب گشت که شهادت با همه زوایایش در این سرزمین جلوه گر شود و خیل دلیر مردان برای حفظ دین و آیین و ناموس و سرزمین خویش از جان بگذرند و به قیامی شگرف برخیزند که حاصل آن سرافرازی و سربلندی ملت مسلمان ایران بود .

نکتة بسیار مهم آن است که در طول نبردهایی که در قرن اخیر در این سرزمین به وقوع پیوست همگی سرافکندگیها و زیانهای عظیمی به بار آورده است . این مساله به خصوص در زمان حکومت قاجار عینیت بیشتری دارد. در این جنگها و نبردها  قسمتهای عظیم و با اهمیتی از پیکرة ایران جدا شد و تحت سلطة‌بیگانگان درآمد که مردم ایران را برای همیشه در حسرت آنها گذاشت و این اتفاقات به عنوان خاطراتی دردناک و غمبار در حافظه تاریخی ملت ایران باقی مانده و خواهد ماند .

 

 

 اما در این جنگ هشت ساله ، به یمن غیرت و شکوه و شور دینی و اخلاص و ایثار جوانان و نظامیان در این سرزمین ، حتی وجبی از خاک میهن اسلامی در دست دشمن قرار نگرفت و دشمنی که بخشهای مهمی از کشور اسلامی را  تصرف کرده بود ، مجبور گشت تا خاک خویش را واگذار و عقب نشینی نماید.

 از این جاست که اهمیت کار عظیم آن مردان مرد، سرداران بی سر و اهمیت خون شهداء‌آشکار می شود گوئیا که آنها با خون خویش گرداگرد این سرزمین ، سدی استوار بنا کردند و خون درخشانشان این سرزمین را حفظ کرد .

شهر خونین من ، آن  شیر شکارانت کو ؟        

                  به سلام آمده ام ، های سوارانت کو ؟

هر وجب خاک تو اندر گرو خونی بود                      

                       تو که آزاد شدی ، وامگذارانت کو ؟‌

  در واقع مهمترین نتیجه مقاومت عظیم مردم ایران در مقابل تهاجم عراق ، حفظ تمامیت ارضی ،‌ممانعت از جدایی بخشهای مهم و حیاتی خاک سرزمین عزیزمان است. در هر صورت پیامد مهم بین المللی دفاع و مقاومت ما این بود که دولتهای مختلف جهانی حتی دشمن قسم خوردة ما یعنی آمریکا ، دیدگاه دیگری نسبت به ما پیدا کرد به طوری که آمریکا نمی خواهد دریک جنگ دراز مدت با ایران درگیر شود چرا که ایرانیان با تجربیاتی که در طول هشت سال مقاومت کسب کردند به راحتی قادر به ایستادگی و مقابله هستند.

 به اعتراف همه دنیا ،‌آنچه بعنوان پیروزی و افتخار در جبهه های رزم ایثارگران راه حق و حقیقت جلوه گر شد ، حاصل حضور تمامی  مردمی است که با درک مسائل مهم و انقلاب و جنگ ،‌با بذل جان و مال خویش و با اتحاد و یگانگی به همراه قوای مسلح کشور به میدان تلاش و مقاومت آمدند و عرصه را بر تمامی دشمنان اسلام و جمهوری اسلامی ایران تنگ کردند . حضرت امام راحل در این باره فرمودند :

«در طول تاریخ نظیری نتوانستیم پیدا کنیم که بچه های کوچک ،‌جوانهای نیمسال ،‌زنها و پیرزنها ، عروسها و دامادها همه باهم در جبهه حاضرند و صحنة جنگ ، صحنه ایست که ملت همه در آن حضور دارند و در پشت جبهه نیز تمامی تلاش خود را برای تجهیز و آمادگی فرزندان  از جان گذشته خود بکار گرفته و با نثار جان خویش و فرزندان خود ،‌برگهای زرینی به تاریخ پرافتخار اسلام افزودند و در یک جمله می توان هشت سال دفاع مقدس را این گونه تعبیر نمود که دوران جنگ ، اوج افتخار ملت قهرمان ایران است.»

جنگ تحمیلی عراق علیه جمهوری اسلامی در  27تیرماه 67 با پذیرش قطعنامة 598 از طرف ایران متوقف شد  این قطعنامه در شرایطی در شورای امنیت تصویب شد که برتری ایران در طراحی عملیات های ابتکاری محرز شده بود و عملیاتهای بزرگ و سرنوشت سازی چون والفجر 8 و کربلای 5 ثابت کرد که ایران مهار شدنی نیست و قادر است در شرایطی غیرقابل پیش بینی ، پیروزی های استراتژیکی بدست آورد.

 درباره مواضع ایران نسبت به قطعنامه 598 می توان گفت که این قطعنامه حاوی نکات مثبتی بود و برخی از خواسته های ایران در این قطعنامه وجود داشت از جمله :

تأکید سازمان ملل به بررسی آغازگر جنگ ، برآورد خسارات ، محکومیت کاربرد سلاح شیمیایی و بمباران مناطق مسکونی . با توجه به این مسائل ، ایران این قطعنامه را بر خلاف قطعنامه های قبلی ردّ نکرد.  لذا در 22 مرداد 66 پاسخی را به شرح ذیل به سازمان ملل ارسال کرد:

 قطعنامه بدون مشورت ونظرایران تدوین شده است،نظرات صریح ایران درآن لحاظ نشده است.ایران رایزنی هایی را با دبیرکل سازمان ملل جهت ایجاد تضمین لازم برای احقاق حقوق ایران آغاز و در جهت اجرایی کردن قطعنامه تلاش فراوانی نموده و به موفقیت هایی نیز دست یافت تا دو بند شناسایی متجاوز و پرداخت  غرامت در اولویت قرار گیرد، اما  اقدامات قدرتهای بزرگ به ویژه آمریکا مانع از تحقق این خواسته گردید و ایران به ناچار قطعنامه را بدون اولویتهای موردنظر پذیرفت . امام خمینی (ره ) نیز در عین پذیرش قطعنامه آن را به نوشیدن جام زهر تعبیر نمودند .

استراتژی کلی

استراتژی کلی جمهوری اسلامی ایران در جنگ ،بدست آوردن صلحی پایدار و شرافتمندانه بود ولی نظام بین الملل هیچگاه برای تحقق چنین صلحی قدم پیش نمی گذاشت و همة تلاشش جلوگیری از پیروزی ایران در جنگ بود. شناخت متجاوز و پرداخت غرامت از شرطهای اصلی ایران برای پایان جنگ بود و بدون این دو ، ‌هیچ صلح پایداری صورت  نمی پذیرفت ، اگر عراق به راحتی از جنگ فارغ می شد ، هیچ تضمینی وجود نداشت که غائله دیگری برپا نکند. همانطور که حمله به کویت این امر را به اثبات رساند . پس عراق باید متحمل هزینه های سیاسی و اقتصادی تجاوز خود می شد تا بار دیگر فکر تجاوز در سرنپروراند .

بالاخره جنگ متوقف شد اما دستاوردهای عظیم دفاع مقدس سرمایه هنگفتی است که به بهای مجاهدتها و ایثارگریهای شهدای گرانقدر اسلام و رهبری کم نظیر حضرت امام ( ره ) بدست آمده است و برگزاری هفتة‌دفاع مقدس یادآور دلاوریهای مردان و زنان بزرگی است که با ایثار و از خود گذشتگی ، تلاشها و نقشه های شوم دشمنان اسلام و استقلال جمهوری اسلامی را نقش برآب کردند.

خاطره دلاورمردان ما در طول هشت سال دفاع مقدس هیچگاه از خاطر نسل کنونی محو نخواهد  شد و وظیفة نویسندگان و هنرمندان است که با آثار خود یاد و خاطره‌آن مجاهدتها را همواره زنده نگاه داشته و به نسلهای آینده انتقال دهند . مبادا با فاصله گرفتن از آن سالهای پرشور حماسه و خون و خطر و به بهانه ضرورتهای توسعه و یا تاثیر رفاه از ارزشهای والای  انقلاب اسلامی فاصله بگیریم .

مبادا از ارزشها فقط در شعارها یاد کنیم ولی در روش زندگی بر محور سود و  لذت مادی بیشتر با یکدیگر در نزاع باشیم و مبادا  فساد تدریجی و دنیازدگی موجب استحاله نظام و دوری از شعارهای اولیة انقلاب گردد .مبادا دشمن سرخورده از تعرض نظامی و ناکام و مأیوس از تصرف سرزمینمان در جان ما رخنه کرده و قلبها و مغزهای جوانان و نوجوانانمان را  تسخیر کند . مبادا توجه به شاخصهای توسعه در قالبهای تقلیدی ما را از مناسبتهای اجتماعی و اخلاقیات و فرهنگ غنی اسلامی – انقلابی خود غافل نماید . مبادا آمال و آرمان شهداء را فراموش کنیم.

شهیدان رفته اند و ما مانده ایم !

چه زیبا رفته اند و چه تنها مانده ایم !

 حیاتمان را ، آزادیمان را ، مدیون آنانیم !

چشمهای روشنشان ، عکسهای  گویایشان به ما خیره شده اند

به راستی چه می خواهند ؟ چه می پرسند ؟ چه می گویند ؟

می گویند : چه کرده ایم ؟؟؟

 با وصیتهایشان ، با سفارشهایشان ،

 با یادگارهایشان ، با شاهدهایشان،

با میزها و مقامها و پستهایی

که ازقبال خون آنها به ما رسیده است...

 اردبیل - فریبا احمدی 

نوشته شده در چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳٩۱ساعت ٢:٠٩ ‎ب.ظ توسط فریبا احمدی نظرات ()


 Design By : Pichak